เทคโนโลยีและกระบวนการบำบัดน้ำเสียจากโรงงานฟอกหนัง

สถานะอุตสาหกรรมและลักษณะเฉพาะของน้ำเสียจากโรงงานฟอกหนัง
ในชีวิตประจำวัน ผลิตภัณฑ์เครื่องหนัง เช่น กระเป๋า รองเท้าหนัง เสื้อผ้าหนัง โซฟาหนัง ฯลฯ พบเห็นได้ทั่วไป ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา อุตสาหกรรมเครื่องหนังได้พัฒนาอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกัน การปล่อยน้ำเสียจากโรงงานฟอกหนังก็ค่อยๆ กลายเป็นแหล่งมลพิษทางอุตสาหกรรมที่สำคัญแหล่งหนึ่ง
โดยทั่วไปแล้ว การฟอกหนังประกอบด้วยสามขั้นตอน ได้แก่ การเตรียม การฟอกหนัง และการตกแต่ง ในขั้นตอนการเตรียมก่อนการฟอกหนัง น้ำเสียส่วนใหญ่มาจากการล้าง การแช่ การกำจัดขน การใส่ปูนขาว การล้างปูนขาว การทำให้หนังนุ่ม และการขจัดไขมัน สารมลพิษหลัก ได้แก่ ของเสียอินทรีย์ ของเสียอนินทรีย์ และสารประกอบอินทรีย์ น้ำเสียในขั้นตอนการฟอกหนังส่วนใหญ่มาจากการล้าง การดอง และการฟอกหนัง สารมลพิษหลัก ได้แก่ เกลืออนินทรีย์และโลหะหนักโครเมียม น้ำเสียในขั้นตอนการตกแต่งด้วยส่วนใหญ่มาจากการล้าง การบีบ การย้อมสี การเติมไขมัน และการกำจัดฝุ่น เป็นต้น สารมลพิษ ได้แก่ สีย้อม น้ำมัน และสารประกอบอินทรีย์ ดังนั้น น้ำเสียจากโรงฟอกหนังจึงมีลักษณะเฉพาะ คือ ปริมาณน้ำมาก คุณภาพน้ำและปริมาณน้ำผันผวนสูง ภาระมลพิษสูง ความเป็นด่างสูง ความเข้มของสีสูง ปริมาณของแข็งแขวนลอยสูง ย่อยสลายได้ทางชีวภาพดี เป็นต้น และมีความเป็นพิษในระดับหนึ่ง
น้ำเสียที่มีกำมะถัน: ของเหลวเสียจากกระบวนการฟอกหนังด้วยด่างและเถ้าในกระบวนการฟอกหนัง รวมถึงน้ำเสียจากกระบวนการล้างที่เกี่ยวข้อง
น้ำเสียจากการกำจัดไขมัน: ในกระบวนการกำจัดไขมันในการฟอกหนังและการแปรรูปขนสัตว์ ของเหลวเสียที่เกิดขึ้นจากการบำบัดหนังดิบและน้ำมันด้วยสารลดแรงตึงผิว และน้ำเสียที่เกี่ยวข้องจากกระบวนการล้าง
น้ำเสียที่มีโครเมียม: น้ำเสียจากกระบวนการฟอกหนังด้วยโครเมียมและการฟอกหนังซ้ำด้วยโครเมียม รวมถึงน้ำเสียที่เกี่ยวข้องในกระบวนการล้าง
น้ำเสียแบบครบวงจร: เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกน้ำเสียหลากหลายประเภทที่เกิดจากสถานประกอบการฟอกหนังและแปรรูปขนสัตว์ หรือพื้นที่แปรรูปแบบรวมศูนย์ และถูกปล่อยลงสู่โครงการบำบัดน้ำเสียแบบครบวงจรโดยตรงหรือโดยอ้อม (เช่น น้ำเสียจากกระบวนการผลิต น้ำเสียจากครัวเรือนในโรงงาน)